Szukając krótkiego wypadu na weekend lecimy do Rygi, stolicy Łotwy. Cel tej krótkiej wizyty był dosyć jasno sprecyzowany: chcemy wypocząć i zobaczyć to piękne historyczne miasto, spacerując nieśpiesznie, odwiedzając knajpki, wczuć się w klimat miejsca. W 1991 roku, po rozpadzie ZSRR, Łotwa odzyskała niepodległość, a Ryga rozpoczęła nowy rozdział jako stolica suwerennego państwa. Od tamtej pory miasto przeszło ogromną metamorfozę, łącząc tradycję z nowoczesnością. Dziś Ryga to dynamiczne, europejskie miasto, będące kulturowym i gospodarczym sercem regionu bałtyckiego.

Jak dotrzeć do Rygi 

Najłatwiejszym sposobem na dotarcie do Rygi jest bezpośredni lot. My lecimy z Krakowa. Lot trwa niespełna 1,5 godziny. W Łotwie przesuwamy zegar o 1 godzinę do przodu. Lotnisko w Rydze (stolicy Łotwy) jest małe. Wychodząc z lotniska po lewej stronie znajduję się przystanek autobusowy. Bilet w cenie 1.90 Euro (za osobę) kupujemy u kierowcy. Do centrum jedziemy 30 minut.

Obecnie Ryga to największe i najbardziej ruchliwe ze wszystkich miast bałtyckich; gdzie brukowane uliczki przeplatają się z tętniącym życiem nocnym, a średniowieczne budynki skrywają nowoczesne kawiarnie i ukryte bary koktajlowe. Zaledwie 2 dni w Rydze pozwoliły nam doświadczyć zarówno historii, jak i przygody w tym nadbałtyckim pięknie, chłonąc jego atmosferę bez pośpiechu.  Chociaż Ryga oferuje ogromny wybór atrakcji, jest tu kilka perełek, które koniecznie trzeba zobaczyć, niezależnie od tego, czy przyjedziemy tu tylko na weekend czy na cały tydzień. Mój przegląd ciekawych i wyjątkowych atrakcji może zainspiruję Cię do odwiedzenia tego miejsca. Możesz jak ja starać się zaglądnąć wszędzie lub wybrać z listy i stworzyć swoje ulubione miejsca.

Biblioteka Narodowa

Po dotarciu do centrum miasta swoje pierwsze kroki kierujemy na most i idąc wzdłuż rzeki Dżwiny już z daleka widzimy budynek Biblioteki Narodowej Łotwy. Budynek kształtem przypomina wysoką górę, symbolizując wspinaczkę do osiągnięcia wiedzy. Budowę rozpoczęto w 2008 rok. Autorem projektu Biblioteki, oficjalnie otwartego w 2014 roku, jest uznany na świecie amerykański architekt łotewskiego pochodzenia Gunārs Birkerts. Budynek ten uważany jest za jeden z najważniejszych obiektów wzniesionych na Łotwie po upadku komunizmu. Wstęp do biblioteki jest darmowy. Zostawiamy torby w szafkach na parterze i w punkcie obsługi pobieramy kartę wstępu. Na parterze znajdują się wystawy, w tym jedna bardzo ciekawa, o historii książki na Łotwie. Wewnątrz stworzono kilka nietuzinkowych atrakcji dla zwiedzających. Biblioteka ma trzynaście pięter i sześćdziesiąt osiem metrów wysokości. Zwiedzanie rozpoczynamy od parteru. Tutaj są sale wystawowe, w których można obejrzeć eksponaty z historii literatury na Łotwie. Na piętrach oprócz czytelni tematycznych, do których nie wchodzimy, są wydawnicze i biblioteczne eksponaty i jeszcze dwie sale wystawowe. Taras widokowy z przeszklonymi ścianami oferuje niesamowite widoki na panoramę starego miasta. Mnie najbardziej spodobała się ogromna, przeszklona gablota z tysiącami książek, która widoczna jest już po wejściu do budynku.

Musicie przyznać robi niesamowite wrażenie. Dla mnie tzw mola książkowego to widok nadzwyczajny. Świat książek jest moim światem. Oczywiście księgozbiory robią wrażenie ale sposób ich wyeksponowania dla mnie jest rewelacyjny.

Kolejnym punktem naszej wizyty w tym kraju jest spacer w stronę Cerkwi Świętej Trójcy.

Cerkiew Świętej Trójcy

Bez wątpienia to najpiękniejsza Świątynia w Rydze! Trochę na uboczu, ale warta zobaczenia. Podobno pierwsza świątynia istniała tutaj już w XI wieku, ale wygląd tej obecnej to wynik XIX odbudowy. Cerkiew wzniesiona została w stylu bizantyjsko-rosyjskim, wprost nawiązującym do XVII-wiecznej architektury moskiewskich świątyń prawosławnych. Świątynia została zaprojektowana przez dwóch wybitnych łotewskich architektów tamtego okresu. Znaczną znaczną część środków na jej budowę przekazał car Mikołaj II. Sobór Trójcy Świętej nigdy nie został zamknięty – w czasach okupacji sowieckiej, po przekształceniu Soboru Narodzenia Pańskiego w planetarium, pełnił funkcję katedry Łotewskiego Kościoła Prawosławnego. Adres: Krišjāņa Barona iela 126.

Stara Ryga (Vecrīga) Zwiedzanie dalszej części miasta zaczynamy od najstarszej dzielnicy tego miejsca czyli Starego miasta. To miejsce jest atrakcją samą w sobie. Duże wrażenie i zachwyt budzi w nas architektura tego miejsca z urokliwymi, brukowanymi uliczkami. Niezależnie od tego czy interesujecie się fascynującą historią Rygi, czy wasza estetyczna wrażliwość na piękno świata jest na tyle duża, by zauważyć perełki architektoniczne będziecie zauroczeni tym miejscem, które ma tak wiele do zaoferowania.

Katedra w Rydze

To największy średniowieczny kościół w całych krajach bałtyckich. Jej początki zapisane są już w roku 1211. Jej architektura łączy style romański, gotycki, barokowy i renesansowy – efekt wielowiekowych przebudów. Katedra była centrum duchowym, politycznym i kulturalnym regionu przez całe średniowiecze. W przewodnikach najczęściej piszę się o imponujących organach piszczałkowych z XIX wieku, niegdyś największych na świecie. W czasach sowieckich katedra służyła jako sala koncertowa, co uchroniło ją przed ruiną. Dziś Katedra w Rydze jest miejscem wielu wydarzeń kulturalnych, a przede wszystkim pełni funkcję luterańskiego kościoła. Świątynia znajduje się w sercu Starego Miasta i stanowi jego dominujący element. Wnętrze zachwyca surowym pięknem oraz akustyką, idealną do koncertów muzyki organowej.

Zwiedzanie katedry odbywa się codziennie w godzinach 10:00–17:00 (latem nawet do 18:00). W niedziele wstęp jest możliwy dopiero po zakończeniu nabożeństw, zwykle od godziny 12:00.

Brama Szwedzka 

Jest dziś jedyną pozostałością murów miejskich, które niegdyś chroniły miasto przed atakami z zewnątrz. Kiedy Szwedzi zajęli Rygę w 1698 roku, Brama Szwedzka została wbudowana w mury miejskie.  Bramę Szwedzką znajdziesz pod adresem Torna Iela 11.

Dom Bractwa Czarnogłowych

Spacerując brukowanymi uliczkami starego miasta docieramy do jednego z najpiękniejszych i najbardziej symbolicznych zabytków położonego przy Rātslaukums 7 do Domu Bractwa Czarnogłowych. To najczęściej fotografowany budynek i wizerunek miasta przedstawiany na pocztówkach, folderach i magnesach. Ten jeden z najsłynniejszych domów na Starym Mieście, z charakterystyczną czerwoną fasadą i pięknie zdobionymi drzwiami. W XIII wieku dom był miejscem hucznych imprez i festynów organizowanych przez Bractwo Czarnogłowych, grupę nieżonatych kupców zagranicznych, działających w kilku nadbałtyckich miastach klasy średniej.

Zbudowany po raz pierwszy w 1334 roku jako Nowy Dom Wielkiej Gildii, służył jako miejsce spotkań i uczt kupieckich. Od połowy XV wieku stał się siedzibą Bractwa Czarnogłowych – towarzystwa nieżonatych kupców i wodniaków, korzeniami sięgających niemieckich wpływów. Zniszczony przez bomby w 1941 roku i potem rozebrany przez władze radzieckie w 1948 roku, budynek został odtworzony w latach 1996–1999 – projekt wspierano społecznie i finansowo przez mieszkańców Rygi . Odtworzono również średniowieczne piwnice – to jedyny oryginalny fragment, który przetrwał – dziś można tam przejść między fragmentami murów i schodami z XIV w. W 1921 roku podpisano tutaj Traktat Ryski pomiędzy Rosyjską FSRR i Ukraińską SRR a Rzeczpospolitą, kończący tę wojnę. Na budynku znajduje się tablica upamiętniająca to wydarzenie.

Dom kotów

Sława tego budynku niesie się po wszystkich przewodnikach opisujących miasto. Jak to się stało, że zwykły dachowiec stał się słynnym zwierzęciem umieszczonym na dachu i fasadzie domu? Według legendy, pierwotny właściciel, niezadowolony rzemieślnik, umieścił te koty w budynku, aby okazać swoje niezadowolenie z powodu braku członkostwa w dużej gildii. Koty miały tyłki zwrócone w stronę gildii, ale później został zmuszony do odwrócenia ich w bardziej uprzejmą pozycję! Figurki kotów, mimo niewielkiego rozmiaru, stały się symbolem niezależnego ducha łotewskich mieszczan. Dom Kotów można podziwiać z zewnątrz o każdej porze dnia, choć nie jest dostępny do zwiedzania wewnątrz. Na parterze mieści się restauracja, a reszta budynku pełni funkcje komercyjne. To jeden z najczęściej fotografowanych domów w Rydze. Znajduje się bardzo blisko placu Liwskiego, więc łatwo go uwzględnić w zwiedzaniu centrum. Dom Kotów to obowiązkowy punkt spaceru po starym mieście – z humorem, historią i piękną architekturą w jednym miejscu.Koty są tu tak symboliczne, że w całej Rydze można znaleźć pamiątki z podobizną czarnych kotów. 

Hałaśliwa ulica

Ironicznie jest obecnie jedną z najcichszych i najbardziej urokliwych ulic w mieście, a jej atmosfera sprawia wrażenie, jakby czas się zatrzymał.

Ta wąska, brukowana uliczka na Starym Mieście, z kolorowymi, średniowiecznymi budynkami, powstała w XIII wieku obok dawnych murów miejskich, a w XIX wieku stała się miejscem spotkań prostytutek. Klaskanie w dłonie na ulicy przyciągało kobiety do okien na piętrze, zachęcając do wejścia. Brak ruchu ulicznego dodaje jej spokojnego, ponadczasowego i urokliwego charakteru.

Trzej Bracia

To jedne z najstarszych budowli w mieście. Każdy z domów został zbudowany przez brata z tej samej rodziny, w 3 różnych stuleciach, a następnie odrestaurowany w 1957 roku. Pierwszy dom jest trochę większy i ma na zewnątrz teren, a drugi i trzeci dom są odpowiednio mniejsze i odrobinę wyższe. Kompleks tych kamienic położony przy ulicy Mazā Pils i stanowi prawdziwą perłę średniowiecznej architektury. Najstarszy z budynków, z białą fasadą, datowany jest na XV wiek i reprezentuje późny gotyk z elementami renesansu.  Środkowy z charakterystycznym szczytem schodkowym, pochodzi z 1646 roku i nosi ślady wpływów niderlandzkiego manieryzmu. Najmłodszy z trójki, o zielonej elewacji, został zbudowany pod koniec XVII wieku w stylu barokowym. Kamienice pierwotnie pełniły funkcje mieszkalno-rzemieślnicze – na parterze pracowano, na piętrze mieszkano. To miejsce jest świetnym przykładem jak wyglądały budynki miejskie w Rydze przed wiekami.

Pomnik Wolności

Pomnik Wolności sam w sobie jest wizytówką ogromnej odporności i niepodległości Łotwy. Jak wiemy z kart historii, łatwo nie było. Wzniesiony w 1935 roku jest hołdem dla łotewskich zołnierzy, którzy oddali swoje zycie walcząc o niepodległość swojej ojczyzny. Pomnik jest zachwycający, a w jego okolicy często odbywają się imprezy i występy na żywo, co sprawia, że jest to tętniące życiem miejsce, w którym można spędzić kilka minut. Pomnik Wolności w Rydze to niezwykłe miejsce, które symbolizuje niepodległość Łotwy. Usytuowany pomiędzy Starym Miastem i bulwarem Brīvības w Rydze. Został odsłonięty 18 listopada 1935 roku i wznosi się na wysokość około 42,7 metra – 19‑metrowy obelisk wsparty na cokołach o bogatej dekoracji tradycyjnie wieńczy miedziana figura kobiety z trzema złotymi gwiazdami, które symbolizują trzy historyczne regiony Łotwy. To miejsce jest nie tylko atrakcją turystyczną, ale również miejscem wielu ważnych uroczystości narodowych.

Łotewska Akademia Nauk

Kolejnym punktem obowiązkowym jest Łotewska Akademia Nauk, zwana również 'bratem warszawskiego Pałacu Kultury i Nauki’. Ten imponujący budynek to przykład socrealistycznej architektury i jeden z najwyższych budynków w Rydze. Patrząc na budynek Łotewskiej Akademii Nauk, zapewne wszystkim Polakom staje przed oczami nasz Pałac Kultury. I słusznie, bo oba budynki często porównywane są do słynnych moskiewskich Siedmiu Sióstr Stalina, zaprojektowanych przez tego radzieckiego przywódcę. Ten monumentalny 108‑metrowy wieżowiec w stylu stalinizmu zbudowany w latach 1951–1961. Pierwotnie miał służyć jako Dom Kolchozników – miejsce spotkań i edukacji rolników, zanim trafił pod skrzydła Łotewskiej Akademii Nauk . Budynek zdobią motywy łotewskie oraz symbole radzieckie, jak sierp i młot – te drugie usunięto po uzyskaniu niepodległości .

Największą atrakcją jest taras widokowy „Panorama Riga” na 17. piętrze, znajdujący się na wysokości 65 m – oferuje panoramiczny, 360‑stopniowy widok na Stare Miasto, Dźwinę, Targ Centralny, Bibliotekę Narodową i dzielnicę Maskavas. Winda wjeżdża na 15. piętro, a na kolejne dwa trzeba się już wspiąć schodami.

Lastādij

To kulturalna dzielnica Rygi, która tętni życiem i jest miejscem spotkań artystów oraz miłośników kultury. To tutaj odbywają się liczne wystawy, koncerty i wydarzenia artystyczne, które przyciągają zarówno mieszkańców, jak i turystów. Dzielnica ta jest również miejscem, gdzie można poczuć prawdziwą atmosferę Rygi, spacerując po jej uliczkach i odkrywając ukryte zakątki. Lastādija to kulturalne serce miasta, które z pewnością warto odwiedzić podczas pobytu w Rydze. Absolutnym hitem ryskiej sztuki ulicznej jest olbrzymi lis, wykonany przez studenta łotewskiej akademii sztuk pięknych w Rydze jako odpowiedź na popularny w Rydze jakiś czas temu program „Art in the Public Place”. Lis miał nieść przesłanie do potrzeby ochrony zwierząt, szczególnie tych, które znajdują się w klatkach w ryskim ZOO. Lis znajduję się około 300 metrów po prawej stronie od Akademii Nauk. Na ulicy Turgeneva 17. W okolicy znajdują się budynki z ciekawą artystyczną duszą.

Pomnik Muzykantów z Bremy

Tuż przy kościele świętego Piotra znajduje się dość nietypowy pomnik. Przedstawia on postacie z baśni braci Grimm. ,Pomnik jest atrakcją szczególnie dla dzieci. Baśń opowiada o 4 zwierzętach ; ośle ,psie, kocie i kogucie, które z różnych powodów zostały zmuszone do ucieczki ze swojego miejsca zamieszkania. I tak osioł utracił siły po wielu latach ciężkiej pracy i stał się bezużyteczny dla swojego właściciela, pies myśliwski uciekł przed zabiciem, kot nie miał ochoty na starość łapać już myszy i właścicielka postanowiła go utopić, dlatego też został zmuszony do ucieczki. Wreszcie kogut zwiał z gospodarstwa, bo miał zostać zjedzony przez właścicieli. Przyglądając się pomnikowi możemy zobaczyć, iż pewne części twarzy zwierząt są szczególnie przetarte. Według legendy pocierając nosy poszczególnych zwierząt, można zapewnić sobie spełnienie życzeń. O ile dotknięcie nosa osła i psa nie jest żadnym wyczynem, spełnienie aż 4 życzeń wymaga wcale nie małych zdolności akrobatycznych. Nos koguta niestety jest bardzo wysoko. Ale dla zdeterminowanych osób, może i do osiągnięcia.

Centralny Targ

Targi, bazary, place handlowe – na całym świecie skupiają lokalnych rolników, twórców i sprzedawców. Przyciągają także rzesze turystów. Targowisko Centralne w Rydze to miejsce, które odwiedza codziennie tysiące turystów. Zlokalizowany jest praktycznie w samym centrum miasta. Tuż obok targu znajdują się dworzec autobusowy i kolejowy. Historia tego miejsca sięga 1930 roku. Do jego budowy użyto części hangarów, w których garażowane były niemieckie sterowce. Targowisko jest częścią historycznego centrum Rygi i z racji tego wpisane jest na listę światowego Dziedzictwa UNESCO. znajduje się tu aż około 3000 stoisk, przez 7 dni w tygodniu można zaopatrzyć się w świeże warzywa, owoce, ryby, mięso, nabiał, a także drobne wyroby rzemieślnicze. Targ jest naprawdę imponujących rozmiarów, bo tworzy go aż 5 potężnych hal, co daje aż 72 tysiące metrów kwadratowych przestrzeni. Codziennie przez to miejsce przechodzi od 80 do 100 tysięcy osób. Będąc tutaj, warto skupić się nie tylko na zawartości straganów, ale i wysoko podnosić głowę, bo hale te są doskonałym przykładem architektury funkcjonalistycznej, wzbogaconej o elementy art déco.

Jurmala

Z Rygi co chwilę odjeżdżają pociągi w stronę Morza, a najpopularniejszym celem jest zazwyczaj słynna Jurmała. Bilety w dwie strony kupujemy na dworcu w kasie za jedyne 4€. Przejazd trwa około 30 min. Jurmala to nieduże, ale niezwykle urokliwe miasto położone nad Bałtykiem, nad Zatoką Ryską, znajdujące się 25 kilometrów na północ od Rygi. To jedna z najpopularniejszych miejscowości uzdrowiskowych w krajach bałtyckich. Musicie wiedzieć, że uzdrowisko to było znane już na początku XIX wieku. W czasie gdy Łotwa należała do ZSRR, Jurmała była jednym z najpopularniejszych kurortów oraz ośrodków letniskowych w całym Związku Radzieckim i była regularnie odwiedzana przez najważniejsze osoby w państwie. Samo miasto zostało oficjalnie utworzone dopiero w 1959 roku i powstało z połączenia 14 mniejszych miejscowości. Jurmała leży nad Morzem Bałtyckim, a dokładnie pomiędzy zatoką Ryską a rzeką Lelupą. Jurmała uważana jest za bursztynową perłę Łotwy i wcale mnie to nie dziwi! Ciągnące się kilometrami plaże z białym miękkim piaskiem, świeża bryza uderzająca od strony morza oraz delikatny szum bałtyckich fal zmusza wręcz do długich spacerów tuż nad brzegiem wody. Ponadto, Jurmała jest znana ze swojej przepięknej i oryginalnej drewnianej architektury z XIX oraz początku XX wieku, która reprezentuje różne architektoniczne style. Położone w przybrzeżnych sosnowych lasach urokliwe drewniane domy ostatnio stały się szczególnie popularne wśród najbardziej zamożnych mieszkańców Łotwy i Rosji. W Jurmale można spotkać także obiekty wzniesione w czasach sowieckich – część z nich obecnie jest opuszczona i podlega ciągłej degradacji. Od parunastu lat buduje się tu także sporo nowoczesnych willi czy niedużych apartamentowców.

Mam nadzieję, że artykuł z mojej podróży pomógł Ci w zaplanowaniu Twojego wyjazdu! 

Podobał Ci się wpis? Chcesz mnie docenić? Zostaw serduszko/komentarz pod postem lub polub mnie na Facebooku (lusia w podróży) albo zaobserwuj na Instagramie (bogucha2). Ciebie nic nie kosztuje, a mnie do dalszej pracy motywuje!  <3